اَلدَّرْسُ التّاسِعُ: تَأثیرُ الأَلوانِ

لغات درس نهم
سعید جعفری

با توجّه به متن درس، درستی یا نادرستی جمله های زیر را معلوم کنید.

ساعت خوانی

کَمِ السّاعَهُ الْآنَ؟

ساعت خوانی

اَلتّاسِعَهُ تَماماً.                     اَلتّاسِعَهُ إ لّا رُبعاً.                        اَلتّاسِعَهُ وَ الرُّبعُ.

زیر هر تصویر زمان آن را بنویسید. (از نوشته های زیر استفاده کنید.)

ساعت خوانی

اَلثّامِنَهُ وَ النِّصفُ               اَلْواحِدَهُ وَ الرُّبعُ.                     اَلْخامِسَهُ تَماماً.

ساعت خوانی

اَلْعاشِرَهُ وَ الرُّبعُ.               اَلسّادِسَهُ إلّا رُبعاً.                    اَلثّالِثَهُ إلّا رُبعاً.

ساعت خوانی

اَلْعاشِرَهُ تَماماً.                  اَلثّامِنَهُ إلّا رُبعاً.                      اَلرّابِعَهُ وَ النِّصفُ.

بدانیم

ساعت خوانی:

مثال: اَلْواحِدَهُ تَماماً / اَلثّانیَهُ تَماماً … /

مثال: اَلرّابِعَهُ وَ النِّصفُ / اَلْخامِسَهُ وَ الرُّبعُ … /

مثال: اَلسّابِعَهُ إ لّا رُبعاً / اَلثّامِنَهُ إلّا رُبعاً  … /

ترجمه کنید.

اَلْحادیَهَ عَشْرَهَ تَماماً: (دقیقاً یازده)                                                 اَلْعاشِرَهُ وَ الرُّبعُ (ده و ربع)

اَلثّانیَهَ عَشْرَهَ تَماماً: (دقیقاً دوازده)                                                اَلْواحِدَهُ وَ النِّصفُ (یک و نیم)

در زبان ادبی عربی، هنگام بیانِ ساعت، عددهای ترتیبیِ مؤنّث به کار می رود؛ جز در ساعتِ «یک» که «اَلْواحِدَهُ»  گفته می شود.

اَلتَّمارین

۱- فاکِهَهٌ شَبیهَهٌ بِالْبُرتُقالِ؛ وَلٰکِنَّها أَصغَرُ مِنْهُ. / لیمون / (میوه‌ای همانند پرتقال، امّا کوچک‌تر از آن: لیمو)

۲- عَلاماتٌ لِلسّائِقِ وَ الْعابِرِ فِی الطَّریقِ: / إشاراتُ المُرور / (علامتی برای رانندگان و عابران در راه: علایم راهنمایی و رانندگی)

۳- الَهْجُومُ باِلطاّئرَِهِ علَیَ العَْدوِّ فِی اللیَّلِ: / الْغاراتِ اللَّیلیَّهِ /(حمله به هواپیمای دشمن در شب: حمله‌های شبانه)

۴- أَحْسَنُ صِفَهٍ لِلْحَلیبِ: /  الطّازَجِ / (بهترین ویژگی شیر: تازه)

۵- اِسْمُ سائِقِ الطّائِرَهِ : / الطَّیّار / (اسم راننده هواپیما: خلبان)

۶- ماءُ الثَّمَرِ:  / عصیر الفاکهه / (آب میوه: آبمیوه)

                                  هٰذَا الْبُستانُ الْـأَخضَر جَمیلٌ. (این باغ سبز زیبا ست.)                الَْفَرسَُ الْـأَسوَد جَنبَْ ساحِلِ البْحَرِ. (اسب سیاه، کنار ساحل دریا است.)

                                  اَلطّائِرُ الْـأَزرَق عَلیٰ خَشَبَهٍ. (پرنده آبی روی یک چوب است.)         اَلرُّمّانُ الْـأَحمَر فاکِهَهُ الْجَنَّهِ. (انار سرخ میوه بهشتی است.)

               فِی الْعِنَبِ الْـأَصفَر فیتامیناتٌ کَثیرهٌ. (در انگور زرد ویتامین‌های بسیاری است.)     الَلوَّنُ الْـأَبیَض، عَلامَهُ النظَّافهَِ وَ الصَّفاءِ. (رنگ سپید، نشانۀ پاکیزگی و پاکی است.)

فِی السّاعَهِ السّادِسَهِ مَساءً / فِی السّاعَهِ الثّانیَهَ عَشْرَهَ

فِی السّاعَهِ الثّامِنَهِ لَیلاً / فِی السّاعَهِ التّاسِعَهِ صَباحاً

ساعت خوانی

                    مَتیٰ تَذْهَبونَ إِلیٰ ساحَهِ الْحَربِ؟ – فِی السّاعَهِ السّادِسَهِ مَساءً.              مَتیٰ مَوعِدُ أَذانِ الظُّهرِ؟ – فِی السّاعَهِ الثّانیَهَ عَشْرَهَ.

                                 (کی به میدان جنگ می روید؟ – [در] ساعت شش بعد ظهر)                  (زمان اذان ظهر کی است؟ – [در] ساعت دوازده)

ساعت خوانی

مَتیٰ تَتَناوَلُ عَشاءَکَ؟ – فِی السّاعَهِ الثّامِنَهِ لَیلاً.                               مَتیٰ تَذهَبْنَ إِلَی الْمُتحَفِ؟ – فِی السّاعَهِ التّاسِعَهِ صَباحاً

(کی شامت را می‌خوری؟ – [در] ساعت هشت شب.)                                  (کی به موزه می‌روید؟ – [در] ساعت نه صبح.)

۱- کَتَبَ الطَّبیبُ لِلْمَریضِ حُبوباً مُهَدِّئَهً لِمُعالَجَهِ صُداعِهِ. (پزشک برای بیمار، قرص ‌های آرام بخش برای درمان سردردش نوشت.)

2- اِشْرَبْ عَصیرَ اللَّیمونِ وَ الْبُرتُقالِ لِصِحَّتِکَ. (برای تندرستی ات آبمیوۀ لیمو و پرتقال  بنوش.)

۳- عِندَما نَنْظُرُ إِلَی النّورِ الَْحمَرِ؛ نَشعُرُ بِالـ تَعَبِ. (هنگامی که به نور سرخ می‌ نگریم، احساس خستگی می‌کنیم.)

۴- إِنَّ اَلْجَزَرَ مُفیدٌ لِتَقویَهِ الْعُیونِ. (همانا هویج برای تقویت چشم‌ها سودمند است.)

۵- ثَمَرُ اَلْمِشمِشِ فی بِدایَهِ الصَّیفِ. (میوۀ زردآلو در آغاز تابستان است.)

۱-  اَلنَّهارُ (روز.)                                                 (۷) قُدرَهُ عَرضِ الْْأشَیاءِ بِالْخُطوطِ وَ الْْأَلوانِ. (نیروی نمایش چیزها با خط و رنگ.)

۲- اَلْمُتحَفُ (موزه.)                                            (۲) مَکانٌ لِحِفْظِ الْْآثارِ التّاریخیَّهِ. (جایی برای نگهداری آثار تاریخی.)

۳-  اَلتَّلوینُ (رنگ آمیزی.)                                    (۸) لَونٌ یَظْهَرُ فِی السَّماءِ الصّافیَهِ. (رنگی که در آسمان پاک آشکار می شود.)

۴- اَلْعامِلُ (کارگر.)                                             (۵) صِفَهٌ حَسَنَهٌ لِلْحَلیبِ وَ الْفاکِهَهِ. (صفت خوبی برای شیر و میوه.)

۵- اَلطّازَجُ (تازه.)                                               (۱) ما بَینَ الصَّباحِ وَ اللَّیلِ. (میان بامداد و شب.)

۶- اَلْمُجَفَّف (خشک.)                                           (۳) إِعطاءُ الْْأَلوانِ لِشَیءٍ. (دادن رنگ به چیزی.)

۷- اَلرَّسْمُ (نقاشی.)

۸- اَلْْأَزرَقُ (آبی.)

اِستَلَمَ (دریافت کرد) ≠ دَفَعَ(پرداخت کرد)تَعالَ (بیا) ≠ اِذْهَبْ(برو)حَرْب (جنگ) ≠ صُلْح(آشتی)أَحسَن = أَفضَل (بهتر، بهترین)
إشِارات = عَلامات(نشانه‌ها)بَغْتَهً = فجَْأهًَ(ناگهان)مَوت (مرگ) ≠ حَیاه(زندگی)قلََّ (کم شد) ≠ کَثُرَ (فراوان شد)
تَناوَلَ = أَکَلَ(خورد)قُبْح (زشتی)  ≠ حُسْن(خوبی)سَتَرَ = کَتَمَ(پوشاند)وَرَع = تَقویٰ (پارسایی)
رَسَبَ (مردود شد) ≠ نَجَحَ(موفق شد)إعطاء (دادن) ≠ أَخْذ(گرفتن)فَرَح = سُرور (شادی)أَبیَض (سپید) ≠ أَسوَد (سیاه)
زاد (زیاد شد)  ≠ نَقَصَ(کم شد)یَنْقُصُ (کم می شود) ≠ یَزیدُ(زیاد می شود)رَکِبَ (سوار شد) ≠ نَزَلَ(پایین آمد)صِغَر (خردسالی) ≠ کِبَر (بزرگسالی)

کَنْزُ الْحِکْمَهِ

(دادگری نیکوست؛ امّا در فرماندهان نیکوتر است. بخشندگی نیکوست؛ امّا در توانگران نیکوتراست. پارسایی نیکو ست؛ امّا در دانشمندان نیکوتر است. بردباری نیکوست؛ امّا در تهیدستان نیکوتر است. توبه نیکوست؛ امّا در جوانان نیکوتر است. شرم نیکوست؛ امّا در زنان نیکوتر است.)

(هر کس سخنش فراوان شود، لغزشش فراوان می‌شود؛ هر کس لغزشش فراوان شود، شرمش کم می‌شود؛ هر کس شرمش کم شود، پارسایی ‌اش کم می‌شود؛ هر کس پارسایی ‌اش کم شود، دلش می‌ میرد و هر کس قلبش بمیرد، به دوزخ درمی‌آید.)

در اینترنت جست و جو کنید و متنی کوتاه به زبان عربی دربارۀ خواصّ یکی از میوه ها بیابید.

 نام چه میوه هایی در سه کتاب عربی، زبان قرآن آمده است؟

نام کدام یک از آن ها در قرآن آمده است؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیمایش به بالا