أَيَّتُهَا الطّالِباتُ، اَلسَّلامُ عَلَيْکُنَّ، أَهْلاً وَ سَهْلاً بِکُنَّ.
(ای دانش آموزان دختر، درود بر شما، خوش آمدید)
أَيُّهَا الطُّلّابُ، اَلسَّلامُ عَلَيْکُمْ، أَهْلاً وَ سَهْلاً بِکُم
(ای دانش آموزان پسر، درود بر شما، خوش آمدید)

اَلسَّلامُ عَلَيْکُمْ؛ (درود بر شما،)
أَهْلاً وَ سَهْلاً بِکُم فِي الصَّفِّ التّاسِع؛ِ(به کلاس نهم خوش آمدید)
کَيْفَ حالُکُمْ؟ (حالتان چطور است؟)
اَلدَّرْسُ الْأوَّلُ: (آموزه نخست)
أَهلاً وَ سَهلاً بِالْخَریفِ،(به پاییز خوش آمدید)
مُراجَعَةُ دُروسِ الصَّفِّ السّابِعِ وَ الثّامِنِ
(بازخوانی درس های کلاس هفتم و هشتم)

أَهْلاً وَ سَهْلاً (خوش آمدید)
يَبْتَدِئُ الْعامُ الدِّراسيُّ الْجَديدُ. يَذْهَبُ الطُّلّابُ وَ الطّالِباتُ إِلَی الْمَدرَسَةِ بِفَرَحٍ؛
(سال آموزشی تازه آغاز می شود. دانش آموزان پسر و دختر شادان به دبیرستان می روند.)
هُمْ يَحْمِلونَ حَقائِبَهُم؛ وَ یَمْشونَ عَلیَ الرَّصیفِ وَ یَعبُرونَ مَمَرَّ الْمُشاةِ لِلْعُبورِ الْآمِنِ؛
(ایشان کیف هایشان را حمل می کنند؛ و در پیادهرو راه میروند و از گذرگاه پیاده عبور میکنند برای عبور و مرور ایمن.)
اَلشَّوارِعُ مَمْلوءَةٌ بِالْبَنينَ وَ الْبَناتِ. (خیابان ها پر از پسران و دختران است.)
يَبْتَدِئُ فَصْلُ الدِّراسَةِ وَ الْقِراءَةِ وَ الْکِتابَةِ وَ فَصلُ الصَّداقَةِ بَينَ التَّلاميذِ.
(فصل تحصیل و خواندن و نوشتن و فصل دوستی میان دانش آموزان آغاز می شود.)
﴿ بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحيمِ ﴾ (به نام خداوند بخشاینده مهربان)
أَبْدَأُ باِسْمِ اللّه کَلامی / أَذْکُرُ رَبَّي عِندَ قیامی (سخنم را با نام خدا آغاز می کنم./ پروردگارم را هنگام برخاستنم یاد می کنم.)
أَبْدَأُ باِسْمِ اللّهِ درُوسي / أَذْکُرُ ربَّي عندَ جُلوسی (درس هایم را با نام خدا آغاز می کنم. / پروردگارم را هنگام نشستنم یاد می کنم.)
أَقْرَأُ باِسْمِ اللّهِ کتابي / أَسْأَلُ رَبّي حَلَّ صِعابي (کتابم را با نام خدا می خوانم. / از خدا می خواهم دشواری هایم را حل کند.)
مَکْتَبُنا نورٌ وَ حَياةُ / فيهِ دُعاءٌ، فيهِ صَلاةُ (دبیرستان ما نور و زندگی است / در آن دعا، در آن نماز است.)
فيهِ عُلومٌ، فيهِ کَمالُ / فيهِ کُنوزٌ، فيهِ جَمالُ (در آن دانش، در آن کمال است. / در آن گنج، در آن زیبایی است.)
يَتَخَرَّجُ مِنهُ الْعُلَماءُ / وَ يُدَرِّسُ فيهِ الْحُکَماءُ (دانشمندان از آن دانش آموخته می شوند. / حکیمان در آن درس می دهند.)
ها کُتُبي أَنوارُ سَمائي / مَرْحَمَةٌ، کَنْزٌ، کَدَوائي (هان، کتاب های من نورهای آسمانی و مانند داروی من، رحمت، گنج، است)
أَبْدَأُ باِسْمِ اللّهِ أموری / فَاسْمُ إلِٰهي، زادَ سُروري (با نام خدا کارهایم را آغاز می کنم. / [زیرا] نام خدایم، شادی ام را زیاد می کند. [زیاد کرد])
التمارین
التمرین الأول
با توجّه به تصوير پاسخ دهيد.

1- ماذا عَلَی الشَّجَرَةِ؟ – حَمامتان 2- هَل هٰذا زَميلُكَ؟ – نعم؛ هٰذا زَميلی.
(چه چیزی روی درخت است؟ – دو کبوتر) (آیا این همکلاسی تو است؟ – آری؛ این همکلاسی من است.)

3- أَينَ مُستَشفیٰ بَغداد؟ – فی شارع فضال. 4- لِمَنْ هٰذَا الْکِتابُ؟ – لأمیرالمؤمنین علی.
(بیمارستان بغداد کجاست؟ – در خیابان فضال.) (این کتاب کیست؟ – کتاب امام علی است.)

5- في أَيِّ عِلْمٍ هٰذَا الْعالِمُ مَعروفٌ؟ – فی علم الکیمیاء. 6- کَمْ حافِلةً فِي الْمَوقِفِ؟ – أربَعة حافِلات.
(این دانشمند در چه دانشی معروف است؟ – در دانش شیمی.) (چند اتوبوس در ایستگاه است؟ – چهار اتوبوس.)

7- هَل هُنا مِنطَقَةُ تَعلیمِ الْمُرورِ؟ – نعم؛ هُنا مِنطَقَةُ تَعلیمِ الْمُرورِ. 8- مَتیٰ تَلْعَبْنَ کُرَةَ الْمِنْضَدَةِ؟ – فی السّاعَة الثامِنة.
(آیا این جا پارک آموزش ترافیک است؟ – آری؛ این جا پارک آموزش ترافیک است.) (کی تنیس روی میز بازی می کنند؟ – ساعت 8)

9- يا تِلميذاتُ، کَيْفَ حالُکُنَّ؟ – نحنُ بخیر. 10- بِمَ يُسافِرُ الْحُجّاجُ إلیٰ مَکَّةَ الْمُکَرَّمَةِ؟ – بالطائرة.
(ای دانش آموزان، حالتان چطور است؟ – ما خوبیم.) (حج گزاران با چه به مکه مکرمه می روند؟ – با هواپیما.)
اَلتَّمْرينُ الثّاني
در جای خالی کلمۀ مناسب بنویسید.
1- واحِد (یک) – اِثْنانِ (دو) – ثلاثة (سه)– أَربَعَة (چهار)– خمسَة (پنج)– سِتَّة (شش)– سَبعة (هفت)
– ثَمانيَة (هشت)– تِسعَة (نه)- عَشَرَة (ده)- أحَدَ عَشَرَ (یازده)- اِثْناعَشَرَ (دوازده)
2- الْأَوَلَّ (یکم) – الثّانی (دوم)- اَلثّالِث (سوم) – الرّابع (چهارم)- اَلْخامِس (پنجم)
– السّادِس (ششم)- اَلسّابِع (هفتم) – الثّامِن (هشتم)- اَلتّاسِع (نهم)- اَلْعاشِر (دهم)– الحادی عَشَر (یازدهم)- اَلثّانيَ عَشَرَ (دوازدهم)
3- يَومُ السَّبْت (روز شنبه)- الْأَحَد (یکشنبه)- الأثنَین (دوشنبه)– اَلثُّلاثاء(سه شنبه)- الأَربَعاء (چهارشنبه)– الْخَمیسْ (پنجشنبه)– اَلْجُمُعَة (آدینه)
4- اَلرَّبيع (بهار)- الصَّیف (تابستان)- اَلْخَريف(پاییز)– الشِّتاء (زمستان)
5- اَلْفَطور فِي الصَّباحِ (ناشتایی در بامداد است.)- اَلْغَداءُ فِي الظُّهْرِ (ناهار در ظهر است.) – العِشاءَ فِي اللَّيْلِ (شام در شب است.)



اَلتَّمْرينُ الثّالِثُ
به پرسش های زير پاسخ دهيد.
1- مَنْ أَنتَ؟ – أنا سعید. (تو چه کسی هستی؟ – من سعیدم.)
2- کَيْفَ حالُكَ؟ – أنا بخیرٍ. (حالت چطور است؟ – من خوبم.)
3- مِنْ أَينَ أَنتَ؟ – أنا مِن إیران. (تو کجایی هستی؟ – من ایرانی ام.)
4- في أَيِّ صَفٍّ أَنتَ؟ – أنا فی الصَّفِّ التاسع. (در چه کلاسی هستی؟ – من در کلاس نهم ام.)
5- مَتیٰ يَبدَأُ الْعامُ الدِّراسيُّ في إيران؟ – یبدأُ فی شَهر مهر. یا (فی فصلِ الخَریف.)
(سال تحصیلی در ایران کی آغاز می شود؟ – در ماه مهر آغاز می شود. یا در فصل پاییز)
اَلتَّمْرينُ الرّابِعُ
برای فعل های زير، ضمير مناسب انتخاب؛ سپس هر جمله را ترجمه کنيد.
1- (هُم □ نَحنُ ■) نَجَحْنا. (ما کامیاب شدیم.)
2- (هُم ■ أَنتُما □) يَنْصُرونَ. (ایشان یاری می رسانند.)
3- (أَنتَ ■ أَنتُما □) لا تَکْذِبُ. (تو دروغ نمی گویی.)
4- (هُنَّ □ أَنتُم ■) وَصَلْتُم. (شما رسیدید.)
5- (أَنتُما □ هُنَّ ■) يَقْدِرْنَ. (ایشان می توانند.)
6- (هيَ ■ أَنتِ □) ما قَرُبَتْ. (او نزدیک نشد.)

