اَلدَّرْسُ الْأوَّلُ: مُراجَعَهُ دُروسِ الصَّفِّ السّابِعِ وَ الثّامِنِ

۲- مُحافَظَه (استان)/  قَریَه (روستا)/ مَدینَه (شهر) /  عامِل (کارگر) ■

۴- قَدَم (پا) /    قَول (گفته) ■   /   یَد (دست)/       عَیْن (چشم)

۶- أُسْرَه (خانواده) ■   / قَمَر (ماه) /      کَوکَب (ستاره)/    شَمْس (خورشید)

۸- تفاح (سیب)/ رُمّان (انار) /   تَمْر (خرما)/  سَحاب (ابر) ■

۲- اَلْمُحافَظَهُ (استان)    / (6) طائِرٌ أَسوَدُ اللَّونِ. یُحَذِّرُ الْحَیَواناتِ مِنَ الْخَطَرِ. (پرنده ای سیاه رنگ است. به جانوران از خطر هشدار می دهد.)

۴- اَلْمَساءُ (شب)   / (1) ریاضَهٌ یَلْعَبُ فیها أَحَدَعَشَرَ لاعِباً. (ورزشی که در آن یازده بازیکن بازی می کنند.)

۶- اَلْغُرابُ (کلاغ)  / (4) وَقْتُ نِهایَهِ النَّهارِ وَ بِدایَهِ اللَّیلِ. (زمان پایان روز و آغاز شب)

۱- أدَبُ الْمَرْءِ، خَیْرٌ مِنْ  ذَهَبِهِ. (ادب آدمی بهتر از طلای اوست.)

۲- اَلْعِلْمُ فِی الصِّغَرِ، کَالنَّقْشِ فِی الْحَجَرِ. (دانش در خردسالی همانند نقش بر سنگ است..)

۳- نِعْمَتانِ مَجْهولَتانِ؛ الصِّحَّهُ وَ الْأَمانُ. (دو نعمت ناشناخته اند؛ تندرستی و امنیت.)

۴- اَلدَّهْرُ یَومانِ؛ یَومٌ لَکَ وَ یَومٌ عَلَیکَ. (روزگار دو روز است؛ روزی به سود تو و روزی به زیان تو.)

۵- عَداوَهُ الْعاقِلِ، خَیْرٌ مِنْ صَداقَهِ الْجاهِلِ. (دشمنی دانا از دوستی نادان بهتر است.)

رَخیصَه (ارزان) ≠ غالیَه (گران)بَعید (دور)≠ قَریب (نزدیک)یَسار (چپ)≠ یَمین (راست)
بَیْع (فروش)≠ شِراء(خرید)بِدایَه (آغاز)≠ نهِایَه (پایان)بارِد (سرد)≠ حارّ (گرم)
حَزِنَ (اندوهگین شد)≠ فرَحَ (شاد شد)قَبیح (زشت)≠ جَمیل (زیبا)صَدَقَ (راست گفت)≠ کذَبَ (دروغ گفت)
قَلیل (اندک)≠ کَثیر (بسیار)عَداوَه (دشمنی)≠ صَداقَه (دوستی)نَهار (روز)≠ لیَلْ (شب)

مفرد مؤنّث: شَجَرَه

مثنّای مذکّر: فَلّاحانِ

مثنّای مؤنّث: مُدَرِّسَتانِ

جمع مذکّر سالم: ریاضیّونَ

جمع مؤنّث سالم: سَیِّدات

جمع مکسّر: أَوراق

صرف فعل در عربی
عربی نهم، درس یکم
saeedjafari
jafarisaeed
برگه آموزگاری و تدریس
سعید جعفری
پیمایش به بالا