سعید

اَلدَّرْسُ الثّانی: اَلْعُبورُ الْآمِنُ

۱- یا زَمیلی، ما بِکَ؟ لِمَ أنتَ حَزینٌ؟ ماذا حَدَثَ؟

(ای هم کلاسی ام، چه ات شده است؟ چرا غمگینی؟ چه اتفاقی افتاده است؟)

۲- اَلتَّلامیذُ مَشغولونَ بِتَهیِئَهِ صَحیفَهٍ جِداریَّهٍ.

(دانش‌آموزان مشغول تهیه روزنامه دیواری اند.)

۳- أَخی تِلْمیذٌ فِی الصَّفِّ السّادِسِ الاِبتِدائیِّ.

(برادرم دانش‌آموز کلاس ششم ابتدایی است.)

۴- الدُّموعُ جاریَهٌ عَلَی وَجْهِ الطِّفلَهِ.

(اشک‌ها بر صورت کودک روان اند.)

۵- هَل عِندَک شاحِنُ الهاتِفِ الجَوّالِ؟

(آیا شارژ تلفن همراه داری؟)

۱- هادِئ (آرام) ■                  سَیّاره (خودرو)۵                        سَفینَه (کشتی)۵                  طائِرَه (هواپیما) ۵

۲- شارِع (خیابان) ■                ساحَه (میدان)۵                        خاتَم (انگشتر) ۵                 رَصیف (پیاده رو) ۵

۳- أکلَ (خورد) ■                  رَأی (دید)۵                             شاهَدَ (دید) ۵                     نَظَرَ (نگاه کرد) ۵

۴- ماء (آب) ۵                    شَراب (نوشیدنی) ۵                     شای (چای)۵                    جار (همسایه) ■

۵- یَد (دست)۵                    لِسان (زبان) ۵                         سِنّ (دندان)۵                     نادی (صدا زد) ■

۱- «إِنَّ اللهَ عَالِمُ غَیْبِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ» (بی گمان خداوند دانای نهان آسمان‌ها و زمین است..)

۲- حُسنُ الأدبِ یَستُر قُبْحَ النَّسَبِ. (ادب نیکو، زشتی اصل و نسب را می پوشاند.)

۳- إِنَّ أَحَبَّ عِبادِ اللهِ إِلَی اللهِ أّنْصَحُهُم لِعِبادِهِ. (همانا دوست‌داشتنی‌ترین بندگان نزد خدا اندرزگوترین ایشان برای بندگانش است.)

۴- شَرَفُ الْمَرْءِ بِالْعِلْمِ وَ الْأَدَبِ لا بِالْأَصْلِ وَ النَّسَب. (ارزش انسان به دانش و ادب است نه به اصل و نصب.)

۵- مِنْ سَعادَهِ ابْنِ آدَمَ حُسْنُ الْخُلُقِ وَ مِنْ شَقاوَهِ ابْنِ آدَمَ سوءُ الْخُلُقِ. (از خوشبختی انسان خوش‌خویی است و از بدبختی انسان بدخویی.)

أَنا طالِبٌ فِی الصَّفِّ التّاسِعِ. اِسمی إِسحاقُ. لی أُختانِ: مَهْدیم وَ لالین، هُما صَغیرَتانِ؛ فَلا تَذهَبانِ إلی الْمَدرَسَهِ و عِنْدی أَخَوانِ: هاشِمٌ وَ جَوادٌ. هاشِمٌ أَکبَرُ أَولادِ الْأُسرَه؛ إنَّهُ تَخَرَّجَ مِنَ الْمَدرَسَهِ وَ الْآنَ هوَ حَلْوانیٌّ. جَوادٌ فِی الصَّفِّ السّابِعِ. نَحنُ مِنْ مَدینَهِ «سَراوان» فی مُحافَظَهِ «سیستان و بلوشِستان».

(من دانش آموزی در کلاس نهم ام. اسمم اسحاق است. دو خواهر دارم: مهدیم و لالین؛ آن دو کوچک اند؛ که به مدرسه نمی روند و دو برادر دارم: هاشم و جواد. هاشم بزرگترین فرزند خانواده است. او از دبیرستان دانش آموخته شده است و اکنون شیرینی‌فروش است. جواد در کلاس هفتم است. ما از شهر سراوان در استان سیستان و بلوچستان ایم.)

۱- لِماذا لا تَذهَبُ مَهْدیم وَ لالین إلَی الْمَدرَسَهِ؟ – لِأَنَّهُما صَغیرتَانِ. (چرا مهدیم و لالین به مدرسه نمی روند؟ – زیرا آن دو خردسال اند.)

۲- مَا اسْمُ أَکبَرِ الْبَنینَ فی هذهِ الْأُسُرَهِ؟ – اسمُه هاشِمٌ. (نام بزرگترین فرزند در این خانواده چیست؟ – نامش هاشم است.)

۳-  مَن تَخَرَّجَ مِنَ الْمَدرَسَهِ؟ – هاشِمٌ. (چه کسی از دبیرستان دانش آموخته شد؟ – هاشم.)

۴- مِنْ أَینَ هذِهِ الْأُسُرَهُ؟ – مِنْ مَدینهِ سراوان فی مُحافَظه سیستان وَ بلوشستان. (این خانواده کجایی اند؟ – از شهر سراوان در استان سیستان و بوچستان.)

۵- فی أَیِّ صَفٍّ إِسحاقُ؟ – فی الصَّفِّ التاسِع. (اسحاق کلاس چند است؟ – کلاس نهم.)

۶- کَم أُختاً لِإِسحاق؟ – لَهُ اُختانِ. (اسحاق چند خواهر دارد؟ – دو خواهر دارد.)

۱- مَنْ آمَنَ بِاللهِ وَالْیَوْمِ الْآخِرِ وَ عَمِلَ صَالِحًا فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ (کسانی که به خدا و روز بازپسین ایمان آورند و کار شایسته انجام دهند، پاداششان نزد پروردگارشان است.)

۲- یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آَمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ (ای کسانی که ایمان آوردید برای چه آنچه را که انجام نمی دهید می گویید.)

۳- لَقَدْ کانَ لَکُم فی رَسولِ اللهِ أُسْوَهٌ حَسَنَهٌ (به راستی که فرستاده خدا، الگوی خوبی برای شما ست.)

۴- إِذا سَأَلَکَ عِبادی عَنّی فَإِنّی قَریبٌ (هر گاه بندگانم از تو درباره من بپرسند، همانا من نزدیک ام.)

۵- یَرْفَع اللهُ الَّذینَ آمَنوا مِنْکُم (خداوند کسانی را که از شما ایمان آورده‌ اند، بالا می‌ برد.)

درس دوم عربی نهم
درس دوم عربی نهم
راهنمایی و رانندگی
علایم راهنمایی و رانندگی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پیمایش به بالا