چکیده:
سخنرانی دون اورت، زبان‌شناس و نویسندۀ آمریکایی با نام «زبان چگونه پا گرفت» به ریشه و فرگشت زبان انسانی می‌پردازد و آن را بزرگترین کشف فناورانه بشر می‌داند. او در این گفتار، نشانهها را سه دسته می کند: نشانه‌های طبیعی، نشانه‌های تصویری و نشانه‌های وضعی (برنهشی)؛ و روشن می‌دارد که فهم نشانهها چه نقشی در پیشرفت زبان بشری داشته اند. در پی آن، اورت به نقش دستورزبان می‌پردازد و آن را نیز در سه گروه می‌گنجاند دستور ساده، دستور نیمه‌پیچیده و دستور پیچیده.
وی می‌گوید زبان پدیده‌ای فرهنگی است که در درازنای زمان در جامعه‌های بشری پیکر گرفته و پیشرفت و فرگشت یافته است؛ به دیگر سخن، غریزی یا سرشتین نیست. اورت با واکاوش یافته‌های باستان‌شناسان، از جمله ساخته‌های به جا مانده از انسان راست‌قامت[1]، استوار می‌دارد که بسا زبان حدود ۶۰ هزار نسل پیش شکل گرفته باشد. او می‌گوید زبان بشری ابزاری است برای دادوستد فرهنگی و پیام‌رسانی؛ سپس در پایان این سخنرانی، به نقش ارزندۀ زبان در شهرآیینی، پیشرفت و فناوری بشری می‌پردازد.
[1] Homo erectus
در این تعریف منظور از نظام، مجموعهٔ به هم پیوسته ولی پیچیده ای است که طبق قاعده از اجزای کوچک تری ساخته شده باشد. اجزای سازندهٔ نظامِ زبان در درجهٔ نخست، نشانه (برنهشی) است و نشانه هر لفظی است که معنایی داشته باشد.
