عالَم، سراسر جلوههای آفرینش خدای مهربان است. خداوند، نگارنده گیتی است.
این نگارگر زیباییها به چه خطّی مینگارد؟ با چه زبانی مینویسد؟ دفتر نوشتههای نگارنده هستیبخش کجاست؟
زبان نوشتههای خداوند، زبان مشترک همه موجودات است. خط خدا، پیش از آنکه خواندنی باشد، دیدنی، شنیدنی، چشیدنی، بوییدنی و لمس کردنی است. نامه نسیم، سفرنامه چشمه، انشای جنگل، فیلمنامه گل، خبرنامه کلاغ، معمای انسان، همه و همه، نمونههایی از نگارگریهای الهی هستند.
خداوندا، به قلم صنع تو مینگریم، به این همه نقش زیبا و لطیف که بر بال پروانه کشیدی، میبالیم، به صدها هزار جنگل سرسبز که در دفتر دانه نگاشتی، به کوههایی که در چشم انداز دشت، جای دادی، به دریاهایی که در دیواره درهها پدید آوردی، مینازیم و تو را، ای نگارندۀ هستیبخش، میستاییم. (مؤلفان)
کسی، ابرها را تکان میدهد / به یک دانه ریز، جان میدهد
کسی، راه دریای پر موج را / بـه یکِ رودخسته، نشان میدهد
کسی، با شروع لطیف بهار / به شاخه، گلی نوجوان میدهد
کسی، در دل باد و باران و برف / بـه بال کبوتر، توان میدهد
کسی، بهتر از مادری مهربان / به نوزاد گنگی، زبان میدهد
کسی، بعد باران بـه چشمان ما / پل ِ خوب رنگینکمان میدهد
کسی، صبحها دست خورشید را / به دستان این آسمان میدهد
بگو کیست جاری در این بیتها؟ / که یادش به ما روح و جان میدهد (داوود لطف الله)