به دانش گرای و بدو شو بلند / چو خواهی که از بد نیابی گزند (شاهنامه فردوسی)
دانش زبانی: گرایستن: میل کردن (بن ماضی: گرایست، گرایید؛ بن مضارع: گرا) / بدو: به او / چو: اگر / گزند: آسیب / دانش ادبی:
بازگردانی: اگر می خواهی که از بد آسیبی نبینی، به دانش میل کن و با او خودت را سربلند کن.
پیام: ارزشمندی دانش، به دانش سرافرازی داشتن
فصل آزاد
ادبیات بومی (۲)
ــ درس پانزدهم
ــ چرا زبان فارسی را دوست دارم؟ (روانخوانی)