الدرس الأول: ذاک هو الله

اُنْظُرْ لِتِلْکَ الشَّجَرَه / ذاتِ الْغُصونِ النَّضِرَه
ترجمه: به آن درخت دارای شاخه های تازه بنگر.
کَیفَ نَمَتْ مِنْ حَبَّهٍ / وَ کَیفَ صارَتْ شَجَرَه
ترجمه: چگونه از دانه ای رویید و چگونه درختی شد.
فَابْحَثْ وَ قلُ منَ ذَا الَّذی / یُخْرِجُ مِنهَا الثَّمَرَه
ترجمه: پس جستجو کن و بگو چه کسی از آن، میوه بیرون می آورد.
وَ انْظُرْ إِلَی الشَّمسِ الَّتی / جَذوَتُها مُسْتَعِرَه
ترجمه: به خورشید بنگر که زبانه های آتشش فروزان است.
فیها ضیاءٌ وَ بِها / حَرارَهٌ مُنتَشِرَه
ترجمه: در آن روشنایی است و از آن گرما می پراکند.
مَنْ ذَا الَّذی أَوْجَدَها / فی الْجَوِّ مِثلَ الشَّرَرَه
ترجمه: چه کسی آن را در هوا همچون شراره [آتش] پدید آورد.
ذاکَ هوَ اللّٰهُ الَّذی / أَنعُمُهُ مُنهَمِرَه
ترجمه: او همان یزدانی است که نعمت هایش ریزان است.
ذو حِکمَهٍ بالِغَهٍ / وَ قُدرَهٍ مُقتَدِرَه
ترجمه: دارای دانش کامل و نیرویی پرتوان است.
اُنْظُرْ إِلَی اللَّیلِ فَمَنْ / أَوْجَدَ فیهِ قَمَرَه
ترجمه: به شب بنگر، پس چه کسی ماه را در آن پدید آورد.
وَ زانَهُ بِأَنْجُمٍ / کَالدُّرَرِ الْمُنتَشِرَه
ترجمه: و آن(شب) را با ستارگانی همچون درّ پراکنده آراست.
وَ انْظُرْ إِلَی الْغَیمِ فَمَنْ / أَنزَلَ مِنْهُ مَطَرَه
ترجمه: به ابر بنگر، پس چه کسی باران را از آن فروفرستاد.