الدرس الأول: ذاک هو الله

اُنْظُرْ لِتِلْکَ الشَّجَرَه / ذاتِ الْغُصونِ النَّضِرَه

ترجمه: به آن درخت دارای شاخه های تازه بنگر.

کَیفَ نَمَتْ مِنْ حَبَّهٍ / وَ کَیفَ صارَتْ شَجَرَه

ترجمه: چگونه از دانه ای رویید و چگونه درختی شد.

فَابْحَثْ وَ قلُ منَ ذَا الَّذی / یُخْرِجُ مِنهَا الثَّمَرَه

ترجمه: پس جستجو کن و بگو چه کسی از آن، میوه بیرون می آورد.

وَ انْظُرْ إِلَی الشَّمسِ الَّتی / جَذوَتُها مُسْتَعِرَه

ترجمه: به خورشید بنگر که زبانه های آتشش فروزان است.

فیها ضیاءٌ وَ بِها / حَرارَهٌ مُنتَشِرَه

ترجمه: در آن روشنایی است و از آن گرما می پراکند.

مَنْ ذَا الَّذی أَوْجَدَها / فی الْجَوِّ مِثلَ الشَّرَرَه

ترجمه: چه کسی آن را در هوا همچون شراره [آتش] پدید آورد.

ذاکَ هوَ اللّٰهُ الَّذی / أَنعُمُهُ مُنهَمِرَه

ترجمه: او همان یزدانی است که نعمت هایش ریزان است.

ذو حِکمَهٍ بالِغَهٍ / وَ قُدرَهٍ مُقتَدِرَه

ترجمه: دارای دانش کامل و نیرویی پرتوان است.

اُنْظُرْ إِلَی اللَّیلِ فَمَنْ / أَوْجَدَ فیهِ قَمَرَه

ترجمه: به شب بنگر، پس چه کسی ماه را در آن پدید آورد.

وَ زانَهُ بِأَنْجُمٍ / کَالدُّرَرِ الْمُنتَشِرَه

ترجمه: و آن(شب) را با ستارگانی همچون درّ پراکنده آراست.

وَ انْظُرْ إِلَی الْغَیمِ فَمَنْ / أَنزَلَ مِنْهُ مَطَرَه

ترجمه: به ابر بنگر، پس چه کسی باران را از آن فروفرستاد.

فَصَیَّرَ الْأرضَ بِهِ / بَعْدَا غْبِرارٍ خَضِرَه

ترجمه: زمین را با آن (باران) پس از گردآگینی اش سرسبز ساخت.

وَ انْظُرْ إِلَی الْمَرْءِ وَ قُلْ / مَنْ شَقَّ فیهِ بَصَرَه

ترجمه: به انسان بنگر و بگو چه کسی چشمش (بینایی اش) را در وی پدید آورد.

مَنْ ذَا الَّذی جَهَّزَهُ / بِقُوَّهٍ مُفْتَکِرَه

ترجمه: چه کسی او را با نیروی اندیشه مجهز کرد.

ذاکَ هوَ اللّٰهُ الَّذی / أَنعُمُهُ مُنهَمِرَه

ترجمه: او همان یزدانی است که نعمت هایش ریزان است.