نیایش: الهی

الهـــی ز عصیان مــرا پاک کن                   در اعمال شایسته چــالاک کن
عصیان: سرکشی / اعمال: جمع «عمل» / چالاک: چابک، تیزو بز
به عصـیان ســـرا پای آلـــوده‌ام                    ســـراپا ز آلـــودگی پاک کـــن
سراپا: کنایه از همۀ وجود / آلوده: ناپاک / پای، پاک: جناس؟ /
دلـــم را بده عـــزم بر بندگـــی                     نه چون بی غمانم هوسناک کن
عزم: قصد / بی غمان: انسان های بی تفاوت / هوسناک: آنکه در پی هوس های خود باشد / بی غمانم: جهش ضمیر
به خاک درت گـر نیارم سجــود                    مکــافات آن بر سرم خاک کن
در: درگاه / نیارم: نیاورم / مکافات: کیفر / بر سرم خاک کن: کنایه از «بیچاره و خوار کردن»
نشاطــی بده در عـــبادت مـــرا                    دل لشکـــر دیو غمــناک کـــن
نشاط: شور و علاقه / عبادت: بندگی و نماز / لشکر: مجاز از لشکریان / دیو: استعاره از شیطان /
به حشرم بده نامه دردست راست                  زهولم در آن روز بی باک کن
حشر: رستاخیز / حشرم: جهش ضمیر / نامه در دست … دادن: کنایه از «خوشبختی و عاقبت به خیری» / هول: ترس، هول رستخیز / بی باک: نترس                                    
ملاحسین فیض کاشانی، (۹۷۷–۱۰۵۸ هـ ش)