الدرس السادس: المعالم الخلابه

إنَّ إیرانَ مِنْ الدُّوَلِ الْجَمیلَهِ فی الْعالَمِ وَ الْمَشهورَهِ بِالْکَثیرِ مِنَ الْمَناطِقِ الْخَلّابَهِ وَ الْمَعالِمِ التّاریخیَّهِ وَ الثَّقافیَّهِ؛

ترجمه: ایران از کشورهای زیبای جهان و شناخته شده به بسیاری از مناطق دلربا و آثار تاریخی و فرهنگی است.

وَ فیها صِناعاتٌ یَدَویَّهٌ تَجذِبُ السائحین مِنْ کُلِّ الْعالَمِ.

ترجمه: و در آن صنایع دستی وجود دارد که گردشگران را از همۀ جهان جذب می کند.

شَهِدَتْ إیرانُ فِی السَّنَواتِ الْأخیرَهِ نُمُوّاً مَلحوظاً فِی السّیاحَهِ، فَهیَ تَستَطیعُ أَنْ تَحصُلَ مِنَ السّیاحَهِ عَلَی ثَروَهٍ عَظیمَهٍ بَعدَ النِّفطِ.

ترجمه: ایران در سال های اخیر رشد قابل ملاحظه ای را در گردشگری شاهد بوده است. ایران می تواند از گردشگری ثروت هنگفتی را پس از نفت به دست آورد.

یَرَی بَعْضُ السائحین إیرانَ بَلَداً مُمتازاً لِقَضاءِ الْعُطُلاتِ.

ترجمه: برخی گردشگران، ایران را سرزمینی عالی برای گذراندن تعطیلات می بینند.

قامَتْ مُنَظَّمَهُ الْیونِسکو بِتَسجیلِ مُدُنٍ وَ مَناطِقَ ثَقافیَّهٍ وَ تاریخیَّهٍ إیرانیَّهٍ فی قائِمَهِ التُّراثِ الْعالَمیِّ؛

ترجمه: سازمان یونسکو اقدام به ثبت شهرها و مناطق فرهنگی و تاریخی ایران در سیاهۀ میراث جهانی کرده است؛

لِأنَّها تَجذِبُ کَثیراً مِنَ السّائحینَ إلَیها.

ترجمه: زیرا ایران بسیاری از گردشگران را به سوی خود جذب می کند.

مِنَ الْآثارِ وَ الْمَعالِمِ التّاریخیَّهِ فی إیران:

ترجمه: از آثار و نشانه های تاریخی ایران:

مرقد الإمام الرضا و مرقد الفردوسی فی مشهد و مرقد السیده معصومه بمدینه قم و آثارُ برسبولیس وَ مَقَبَرَتا حافِظٍ وَ سَعدیٍّ فی مُحافَظَهِ فارِس،

ترجمه: آستانۀ امام رضا و بارگاه فردوسی در مشهد، آستانۀ بانو معصومه در شهر قم، آثار پرسپولیس و دو آرامگاه حافظ و سعدی در استان فارس،

«طاقِ بُستان» و «کَتیبهِ بیستون» فی مُحافَظَهِ کِرمانشاه، قَلعَهُ «فَلَکِ الْأفلاک» فی خُرَّم آباد،

ترجمه: طاق بستان و کتیبه بیستون در استان کرمانشاه، قلعۀ فلک الأفلاک در خرّم آباد،

وَ قَلعَهُ الْوالی وَ غاباتُ الْبَلّوطِ فی إیلام و حَمّام کَنجعَلی خان فی مُحافَظَهُ کِرمان الْمَشهورهِ بِإنتاجِ الْفُستُقِ وَ السَّجّادِ،

ترجمه: قلعۀ والی و جنگل های بلوط در ایلام و حمّام گنجعلی خان در استان کرمان شناخته شده به خاطر تولید پسته و قالی،

و شَلّالاتُ شوشتر وَ مَقبَرَهُ النَّبیِّ دانیال فی خوزِستان،

ترجمه: آبشارهای شوشتر و آرامگاه دانیال پیامبر در خوزستان

وَ مَرقَدُ ابْنِ سینا الْعالِمِ الْمَشهورِ فِی الْعالَمِ، وَ کَهفُ عَلی صَدر وَ هوَ مِنْ أَطوَلِ الْکُهوفِ الْمائیَّهِ فی الْعالَمِ فی همدان،

ترجمه: آرامگاه پور سینا دانشمند نامدار در جهان و غار علی صدر از بزرگ ترین غارهای آبی جهان در همدان،

 وَ الْعِماراتُ الْأثَریَّهُ فی إصفهان وَ قَدْ سَجَّلَتْها مُنَظَّمَهُ الْیونِسکو الدُّوَلیَّهُ فی قائِمَهِ التُّراثِ الْعالَمیِّ،

ترجمه: ساختمان های تاریخی در اصفهان که سازمان جهانی یونسکو آن را در سیاهۀ میراث جهانی ثبت کرده است.

أمَّا الْمُحافَظاتُ الشَّمالیَّهُ الثَّلاثُ عَلَی شاطِئِ بَحرِ قزوین؛ فَهیَ رائِعَهٌ بِمَناظِرِهَا الْجَمیلَهِ،

ترجمه: امّا استان های شمالی سه گانه بر ساحل دریای مازندران به خاطر چشم اندازهای زیبایشان جالب اند.

کَأَنَّها قِطعَهٌ مِنَ الْجَنَّهِ فَهیَ مُناسِبَهٌ لِلْبِطاقاتِ الْبَریدیَّهِ،

ترجمه: گویی تکّه ای از بهشت اند و مناسب برای کارت پستال ها.

لابُدَّ مِن تَألیفِ کِتابٍ عَظیمٍ لِإحصاءِ مَناطِقِ الْجَذبِ السّیاحیِّ فی إیران،

ترجمه: برای برشمردن مناطق دارای جاذبۀ گردشگری در ایران ناگزیر به نوشتن کتابی بزرگ هستیم،

نَذکُرُ قِسماً آخَرَ مِنها:

ترجمه: بخش دیگری از آنها را ذکر می کنیم:

یَزد وَ حَلَویّاتُها وَ مَناطِقُهَا الصَّحراویَّهُ،

ترجمه: یزد و شیرینیجات و مناطق صحرایی اش

و تَبریز وَ سوقُها الْمَشهورُ بِأَنَّهُ أَکبَرُ سوقٍ مُسَقَّفٍ فِی الْعالَمِ، فیهِ مَکانٌ واسِعٌ لِبَیْعِ السَّجاجیدِ وَ الذَّهَبِ.

ترجمه: تبریز و بازار مشهورش که بزرگ ترین بازار سقف دار جهان است و در آن جایی وسیع برای فروش فرش و طلا وجود دارد.

وَ بُحَیرَهُ زَریبار فی مَریوان، وَ قُبَّهُ سُلطانیَّه فی زَنجان، وَ مُتحَفُ التُّراثِ الرّیفیِّ قُرْبَ رَشت،

ترجمه: دریاچۀ زریوار در مریوان، گنبد سلطانیّه در زنجان، موزۀ روستایی نزدیک رشت

فَتَنَوُّعُ مَعالِمِ إیران وَ اسْتِقرارُ الْوَضعِ الْأمنیِّ فیها یُشَجِّعُ السّائحینَ إلَی السَّفَرِ إلَیها لِرُؤیَهِ جَمالِ آثارِها وَ طَبیعَتِهَا الْخَلّابَهِ.

ترجمه: تنوّع آثار ایران و استقرار امنیت، گردشگران را به سفر به ایران برای دیدن زیبایی آثار و طبیعت جذّابش تشویق می کند.

واژگان درس ۶ عربی پایه دهم انسانی

اِبحَثْ فی نَصِّ الدَّرسِ عَن جَوابٍ قَصیرٍ لِهذِهِ الْأَسئِلَهِ. (به دنبلا پاسخ کوتاهی برای این پرسشها در متن درس بگرد.)

۱- مَا اسمُ الکهف الّذی هُوَ مِن أطوَلِ الکُهوفِ المائیَّهِ فی العالَمِ؟ (اسم غاری که از درازترین غارهای آبی جهان است چیست؟)

– اسمُه کهف علی صدر. (نامش غاز علی صدر است.)

۲- مِمَّ تَستَطیعُ إیرانُ أن تَحصُلَ عَلَی ثَروهٍ بعدَ النَّفطِ؟ (ایران از چه چیزی می تواند دارایی پس از نفت به دست آورد؟)

تَستَطیعُ إیران أَنْ تَحصُلَ مِنَ السّیاحَهِ عَلَی ثَروَهٍ عَظیمَهٍ بَعدَ النِّفطِر. (ایران می تواند از گردشگری ثروت هنگفتی را پس از نفت به دست آورد.)

۳- اُذکُر عِمارهً مِنَ العِماراتِ الأثَریّهِ فی مدینهِ إصفهان. (ساختمانی از ساختمان های تاریخی در شهر اصفهان را یاد کن.)

– مسجد شاه مِنَ العِماراتِ الأثَریّهِ فی مدینهِ إصفهان. (مسجد شاه از ساختمان های تاریخی در شهر اصفهان است.)

۴- أیُّ صِناعهٍ إیرانیّهٍ تَجذِبُ السّائحینَ مِن کُلِّ العالَمِ؟ (چه صنعت ایرانی گردشگران را از همه جهان جذب می کند؟)

– صِناعاتٌ یَدَویَّهٌ إیرانیّهٍ تَجذِبُ السائحین مِنْ کُلِّ الْعالَمِ. (صنایع دستی ایران گردشگران را از همۀ جهان جذب می کند.)

۵- أینَ تَقَعُ قلعهُ الوالی؟ (دژ والی در واقع است؟) – تقعُ فی إیلام. (در ایلام واقع است.)

۱- مِمَّ = من + ما: از چه    2- تقع: واقع است

اعلموا (بدانید.)

إعراب أجزاء الجمله الإسمیه و الفعلیه (ادب نیک زشتی خاندان را می پوشاند.)

اعراب به علامت انتهای کلمه گفته می شود و از ویژگی های بارز زبان عربی است.

کلمات از نظر علامت حرف آخرشان دو نوع اند: معرب و مبنی.

علامت  حرف آخر بیشتر اسم ها با تغییر جایگاهشان در جمله، تغییر می کند که به  آنها  «معرب» گفته می شود؛ بیشتر اسم ها معرب اند؛ مانند «الله» در جمله های زیر:

﴿ بسم اللهِ الرّحمن الرّحیم﴾ 

﴿ و اللهُ یَعلمُ ما فی قلوبکُم﴾  الأحزاب: ۵۱  

﴿ و استَغفروا اللهَ إنّ اللهَ غفورٌ رحیمٌ﴾  البقره: ۱۹۹     

برخی هم با تغییر جایگاهشان در جمله، علامت حرف آخرشان ثابت می ماند که «مبنی» نامیده می شوند مانند ضمایر ( أنتم، کم، …)؛ اسم اشاره (هذا، ذ لک، …)؛  کلمات پرسشی ( أین ، من، …)

حالت های اعراب اسم: رفع؛ نصب ؛ جر

اعراب رفع و علامت  آن « ـُــٌ  ، ون در جمع مذکّر، ان در مثنی» است؛ مانند: الکاتبُ، کاتبٌ، الکاتبون، الکاتبان.   

اعراب نصب و علامت  آن « ــَـــًـ  ، ین در جمع مذکّر، ین در مثنی» است؛ مانند الکاتبَ، کاتباً، الکاتبینَ، الکاتبَینِ.

اعراب جر و علامت  آن « ــِـــٍ ،  ین در جمع مذکّر، ین در مثنی» است؛ مانند الکاتبِ، کاتبٍ، الکاتبینَ، الکاتبَینِ.

کلمه دارای اعراب رفع را «مرفوع»؛ دارای اعراب نصب را «منصوب»؛  و دارای اعراب جر را «مجرور» می نامند.

اختبر نفسک: عَیِّن إعرابَ للکلماتِ الّتی أُشیرَ إلیه بِخطٍّ، المرفوعهِ وَ المنصوبَهِ وَ المَجرورهِ. (ادب نیک زشتی خاندان را می پوشاند.)

۱- قَرَأَ الطّالِبُ المُجِدُّ قصیدَهً رائعَهً. (دانش آموز کوشا چکامه جالبی را خواند.)

۲- لا تَکتُب شَیئاً عَلَی الآثارِ التّاریخیَّهِ. (روی آثار تاریخی چیزی ننویس.)

۳- رَسَمَ الأولادُ صورهً جمیلهً عَلَی رَملِ السّاحِلِ. (پسران عکس زیبایی بر روی شن ساحل نگاشتند.)

۱- رمل: ماسه  

با نقش های فاعل، مفعول، مبتدا و خبر آشنا شدید. اکنون با اعراب این نقش ها آشنا شوید.

فاعل، مبتدا و خبر، مرفوع اند و مفعول منصوب است (البته هنگامی که یک اسم ظاهر باشند).

﴿ وَلَمّا رَأَى المُؤمِنونَ الأَحزابَ قالوا هٰذا ما وَعَدَنَا اللَّه ﴾ الأحزاب: ۲۲  (هنگامی که مؤمنان [لشگر] حزب ها را دیدند گفتند این همان است که خدا به ما نوید داد.)

فاعل و مرفوع به واو   مفعول و منصوب به فتحه      فاعل و مرفوع به ضمه

ثَمَرَهُ    الْعِلْمِ             إِخْلاصُ     الْعَمَلِ. (میوه دانش پاکی کردار است.)

مبتدا و مرفوع به ضمه  خبر و مرفوع به ضمه

اخْتبِر نَفْسَکَ: أَعرِبِ الْکَلِماتِ الْمُلَوَّنَهَ. (خودت را بیازما: اعراب واژگان رنگی را بازگو کن.)

۱- مُدیرُ المدرَسَهِ واقِفٌ أمامَ الاِصطِفافِ الصَّباحیِّ. (مدیر دبیرستان روبه روی صف صبحگاه ایستاده است.) / مُدیرُ: مبتدا و مرفوع؛ رفع به ضمه / واقِفٌ: خبر و مرفوع؛ رفع به ضمه

۲- اللَّونُ البَنَفسَجیُّ لِغُرفَهِ النَّومِ مُهَدِّئُ الأعصابِ. (رنگ بنفش برای اتاق خواب آرام بخش اعصاب است.) / اللَّونُ: مبتدا و مرفوع؛ رفع به ضمه / مُهَدِّئُ: خبر و مرفوع؛ رفع به ضمه

۳- لا یُصَدِّقُ العاقِلُ قَولَ الَّذی یَکذِبُ کثیراً. (خردمند سخن کسی را که بسیار دروغ می گوید باور نمی کند.) / العاقِلُ: فاعل و مرفوع؛ رفع به ضمه / قَولَ: مفعول و منصوب؛ نصب به فتحه

إعراب الصفه و المضاف إلیه.

با صفت و مضاف الیه در پایه نهم آشنا شدید. صفت در اعراب تابع (پیرو) موصوف خودش است و اعراب مضاف الیه جر است (مضاف الیه مجرور است؛ یعنی دارای علامت  ـِـــٍ ، ینِ یا ینَ است).

مبتدا، خبر، فاعل و مفعول می توانند بعد از خودشان صفت یا مضاف الیه داشته باشند؛

مثال:     اللَّونُ              الأبیَضُ                      لَونُ            الهُدوءِ. (رنگ سفید رنگ آرامش است.)

مبتدا و مرفوع به ضمه    صفت و مرفوع به ضمه      خبر و مرفوع به ضمه    مضاف الیه و مجرور به کسره   

فَحَصَ        الطَّبیبُ       أسنانَ          الوَلَدِ              الصَّغیرِ. (پزشک دندان های پسر کوچک را معاینه کرد.)

فعل          فاعل و مرفوع   مفعول و منصوب   مضاف الیه و مجرور  صفت و مجرور

اِختَبِر نَفسَکَ؛ عَیِّنِ الصِّفهَ وَ المُضافَ إلَیهِ، ثُمَّ اذکُر إعرابَهُما. (خودت را بیازما: صفت و مضاف الیه را شناسایی کن؛ سپس اعراب آن دو را بازگو کن.)

۱- رِضَا اللهِ فی رِضَا الوالِدَینِ. (خرسندی خدا در خرسندی پدرومادر است.) / اللهِ: مضاف الیه و مجرور به کسره / الوالِدَینِ: مضاف الیه و مجرور به «ین»

۲- سُکوتُ اللّسانِ سَلامَهُ الإنسانِ.  (خاموشی زبان تندرستی آدمی است.) / اللّسانِ: مضاف الیه و مجرور به کسره / الإنسانِ: مضاف الیه و مجرور به کسره

۳- یَکذِبُ الإنسانُ الضَّعیفُ وَ یَصدُقُ الإنسانُ القَویُّ. (انسان ناتوان دروغ می گوید و انسان توانا راست می گوید.) / الضَّعیفُ: صفت و مرفوع به تبعیت

۴- الطُّلاّبُ المُؤدّبونَ مُحتَرَمونَ عِندَ المُعلِّمینَ. (دانش آموزان فرهیخته نزد آموزگاران گرامی اند.) / المُؤدّبونَ: صفت و مرفوع به تبعیت/ المُعلِّمینَ: مضاف الیه و مجرور به کسره

۵- الشَّعبُ العالِمُ شَعبٌ ناجِحٌ. (ملت دانا ملت کامیاب است.) / العالِمُ: مضاف الیه و مجرور به کسره / ناجِحٌ: صفت و مرفوع به تبعیت

در گروه های دو نفره شبیه گفت و گوی زیر را در کلاس اجرا کنید.

حوارٌ (گفتگو)

(فی الصَّیدَلیَّهِ) = در داروخانه

الحاجُّ = حج گزارالصَّیدَلیُّ = داروخانه دار
عَفواً، ما عِندی وَصفَهٌ = ببخشید؛ من نسخه ندارم. وَ أُریدُ هذهِ الأدویَهَ المَکتوبَهَ عَلَی الوَرَقَهِ. = این داروهای نوشته شده بر روی ورقه را می خواهم.أعطِنی الوَرَقَهَ: = ورقه را به من بده مِحرارٌ، حُبوبٌ مُسَکِّنَهٌ لِلصُّداعِ، حُبوبٌ مُهَدِّئَهٌ، کَبسول أمبیسیلین، قُطنٌ طِبِّیٌّ، مَرهَمٌ لِحَسّاسِیَّهِ الجِلدِ … = دماسنج، قرص مسکن برای سردرد، قرص آرامش بخش، کپسول آمپی سیلین، پنبه طبی، پماد حساسیت پوست… لا بَأسَ، وَلکِن لا أُعطیکَ أمبیسیلین. = اشکالی ندارد؛ ولی آمپی سیلین به تو نمی دهم.
لِماذا أ ما عِندَکُم؟ = چرا؛ آیا ندارید؟لا؛ عندنا؛ ولکن بَیعَها بِدونِ وَصفَهٍ غَیرُ مَسموحٍ. = نه؛ داریم؛ امّا فروشش بدون نسخه ممنوع است.
شُکراً جَزیلاً، یا حَضرَهَ الصّیدَلیِّ. = بسیار سپاسمندم؛ جناب داروخانه دارلِمَن تَشتَری هذِهِ الأدویَهَ؟ = این دارو را برای که می خری؟
أشتَریها لِزُمَلائی فی القافِلَهِ = برای همکارم در کاروان می خرمش.الشِّفاءُ مِنَ اللهِ. = درمان از [سوی] خداوند است.

۱- اَلصَّیدَلیَّه: داروخانه   2- الصَّیدَلیّ: داروخانه دار ۳- اَلْأَدْویَه: داروها، مفرد: الدَّواء    4- اَلْمِحْرار: دماسنج    45- اَلْقُطْن: پنبه    6- اَلجِلدْ: پوست   

التَّمارین

اَلتَّمْرینُ الْأوَّلُ: أیُّ کلمهٍ مِن کلماتِ الدَّرسِ، تُناسِبُ التَّوضیحاتِ التّالیَهَ؟ (چه واژه ای از واژه های درس با گزارش های زیر سازگار است.)

۱- آلَهُ الإطِّلاعِ عَلَی دَرَجَهِ حَرارهِ الجِسمِ وَ الجَوِّ؟ (ابزاری برای آگاهی از درجه حرارت بدن و هوا.) / المِحرار: دماسنج

۲- یَومُ الاِستِراحَهِ للمُوَظَّفینَ وَ العُمّالِ وَ الطّلاّبِ. (روز آسایش برای کارمندان کارگران و دانش آموزان.) / یوم العُطله: دماسنج

۳- مِنطَقَهٌ بَرِّیَّهٌ بِجِوارِ البِحارِ وَ المُحیطاتِ. (سرزمینی خشک در کنار دریاها و اقیانوس ها.) / الشاطئ: دریاکنار

۴- إدارَهٌ لِتَسلیمِ الرَّسائلِ وَ استِلامِها. (اداره ای برای دادن و دریافت نامه ها.) / إدارَهٌ البرید: اداره پست

۵- نَباتٌ یُعطی ثَمَراً أبیَضَ اللَّونِ. (گیاهی که میوه سفیدرنگی می دهد.) / الفُستُق: پسته

۶- مَکانٌ لِبَیعِ الأدویَهِ. (جایی برای خرید دارو.) / اَلصَّیدَلیَّه: داروخانه  

اَلتَّمْرینُ الثّانی: ضَعْ فی الفراغِ کلمهً مُناسبهً مِنَ الکلماتِ التّالیَه. «کلمتان زائدتان» (در جای خالی واژه مناسب از واژگان زیر بگذار.)

تُراثٌ / قُبَّهِ / جِلدیٌّ / رائعَهً / السِّیّاحیِّ / الرِّیفِ / الحَلَوِیّاتُ

۱- کانَ لِصَدیقی مَرَضٌ جِلدیٌّ فَذَهَبَ إلَی المُستَشفَی. (دوستم بیماری پوستی داشت؛ ازین رو به بیمارستان رفت.)

۲- قَرَأتُ قَصیدَهً رائعَهً لِأمیرِ الشُّعَراءِ أحمَد شَوقی. (چکامه ای جالب از سخن سالار احمد شوقی خواندم.)

۳- جَلَسنا تَحتَ قُبَّهِ شاه شِراغ (ع) فی مدینهِ شیراز. (زیر گنبد شاه چراغ در شهر شیراز نشستیم.)

۴- إنَّ کُردستان مِن مَناطِق ِالجَذبِ السِّیّاحیِّ فی إیران. (همانا کردستان از استانهای جذب گردشگر در ایران است.)

۵- العَیشُ فی الرِّیفِ جَمیلٌ جِدّاً. (زندگانی در روستا بسیار زیباست.)

۱- کانَ لِـ: داشت

اَلتَّمْرینُ الثّالِثُ: ضَعْ فی الفراغِ کلمهً مُناسبهً. (در جای خالی واژه مناسب بگذار.)

۱- رَأَینا …..   مِن أمِریکَا الوُسطَی فی المُتحَفِ.                            سائحانِ۵                                سائحَینِ■

(دو گردشگر از آمریکای مرکزی در دیرینکده دیدم.)

۲- ساعَدَتِ   …..   المَرأَهَ الَّتی تَصادَمَت بِالسَّیّارَهِ.                        المُمَرِّضَتانِ■                           المُمَرِّضَتَینِ۵

(دو پرستاز به زنی که با خودرو برخورد کرده بود یاری رساندند.)

۳- حُزنُ   …..   فی قُلوبِهِم لا فی وُجوهِهِم.                                  المؤمِنونَ۵                            المؤمِنینَ■

(اندوه مؤمنان در دلهایشان است نه در چهره شان.)

۴- …..   وَقَفا فی بِدایَهِ السّاحَهِ الأُولَی.                              الشُّرطیَّینِ۵                          الشُّرطیّانِ■

(دو پاسْوَر در آغاز میدان اولی ایستادند.)

۵- …..   حاضِرونَ فی مِهرَجانِ المَدرسهِ.                             المُعَلِّمونَ■                              المُعَلِّمینَ۵

(آموزگاران در جشنواره دبیرستان حاضرند.)

۶- نَزَلَ   …..   مِن طائراتِهِمُ الحَربیَّهِ.                          الطّیّارونَ■                             الطّیّارینَ۵

(خلبانان از جنگنده هایشان پایین آمدند.)

اَلتَّمْرینُ الرّابِعُ: عَیِّنِ الکلمهَ المُعرَبَهَ مِن ناحیَهِ القَواعِدِ. (واژه معرب را از نظر قواعد شناسایی کن.)

۱- سعیدٌ(سعید) ■                   کَیفَ(چگونه)۵                                     هو(او)۵                                     ـکم(شما)۵

۲- هذا(این)۵                      هؤلاءِ(اینان)۵                                     اللهُ(یزدان)■                                     ذلِکَ(آن)۵

۳- هِیَ(او)۵                      أنتِ(تو)۵                                     نَحنُ(ما)۵                                     صَحیفَه(روزنامه)■

۴- بَرید(پست)■                     أُولئکَ(آنان)۵                                     تِلکَ(آن)۵                                     هذِهِ(این)۵

۵- هَل(آیا)۵                       فُستُق(پسته)■                                     أینَ(کجا)۵                                     مَتَی(کی)۵

التَّمْرینُ الْخامِسُ: تَرجِمِ العباراتِ التّالیَهَ ثُمَّ أعرِب اِلکَلِماتِ الَّتی تَحتَها خَطٌّ.  (عبارت های زیر را ترجمه کن؛ سپس اعراب واژگانی را که زیرشان خط است بازگو کن.)

۱- هَل جَزاءُ الإحسانِ إلاَّ الإحسانُ. (آیا سزای نیکی جز نیکی است؟) / الإحسانِ: مضاف الیه و مجرور به کسره

۲- خَیرُ النّاسِ مَن نَفَعَ النّاسَ. (بهترین مردم کسی است که به مردم سود می رساند.) / النّاسِ: مضاف الیه و مجرور به کسره / النّاسِ: مفعول و منصوب به فتحه

۳- الدَّهرُ یَومانِ؛ یَومٌ لَکَ وَ یَومٌ عَلَیکَ. (روزگار دو روز است؛ روزی به سودت و روزی به زیانت.) / یَومانِ: خبر و مرفوع به «ان»

۴- جَمالُ العِلمِ نَشرُهُ وَ ثَمَرَتُهُ العَمَلُ بِهِ. (زیبایی دانش پراکندن آن است و میوه آن انجام دادن آن.) / نَشرُ: خبر و مرفوع به ضمه / ثَمَرَه: مبتدا و مرفوع به ضمه

۵- اِستَخرَجَ الفَلّاحونَ ماءً مِن بِئرِ القَریَهِ. (کشاورزان آب را از چاه روستا بیرون کشیدند.) / الفَلّاحونَ: فاعل و مرفوع به ضمه / ماءً: مفعول و منصوب به فتحه ۶- العَقلُ السَّلیمُ فی الجِسمِ السَّلیمِ. (خرد سالم در بدن سالم است.) / السَّلیمُ: مضاف الیه و مجرور به کسره

پی دی اف درس۶ عربی پایه دهم انسانی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *