بایگانی برچسب: s

آموزه پانزدهم: درس آزاد (ادبیات بومی ۲)

شعر لری

چی ودسم ده نیا ، رهته دلم واویلا…… ترجمه:(دیگر چیزی از دستم بر نمی اید دل را باخته ام واویلا).

ای دله دیگ پسین برده گلم واویلا……..ترجمه: ( این دل را دیروز عصر یارم از من گرفته واویلا)

یه چه جادویی ودل کرده که وابیده کلو. ترجمه: ( او چه جادویی به کار برده که دل را دیوانه خود کرده)

عاشقم کرده سرا پا خجلم واویلا……… ترجمه: (عاشقم کرده و سراپا خجالت می کشم ، واویلا)…

جل جلم کرده خشم نونه چه وابیده ومو. ترجمه: (خانه خرابم کرده و خودش هم نمی داند چه برسرم آمده)

یار بالا بغل سنگدلم واویلا…………… ترجمه: ( یار بلند قامت و سنگ دل من ، واویلا )

دل ودین توکلووه موهم ودین دلم.………ترجمه: ( دل به دنبال تو دیوانه شده و من هم به دنبال دل راه افتادم ).

چه کنم روزی یهجا سیت وبلم واویلا…..ترجمه: ( چکار کنم که هر روز جایی به دنبال تو هستم، واویلا )

چه بدی کردم وتو ،نیله دلم زور مگه…. ترجمه: ( چه بدی از من دیدی ، دلم نمیزاره چرا زور می گویی)

غم دنیانه توکردی وکلم واویلا………… ترجمه: ( غم دنیا را تو بر دوشم سوار کردی، واویلا)

با سپاس از: موسی عباسی(سراینده)                  ویرایشگر: علیرضا رعایایی        

آموزه چهارم: درس آزاد(ادبیات بومی ۱)

به نام خداوند جان وخرد

سن زلفینی آچ توک اوزونه ، شانه سـی مندن              زنجیری نشان وئر منـه ، دیـــــوانه سی منـدن

سن عاشقی یاندیرماقـا ، من یانماقـــا مایــیل                      سن شمعینی گوستر منه ، پروانه سی مندن

زلفـون قـدری عاشــق اولان وار سنــه ای گـول                سن سویله او مجنونلاری افسـانه سی مندن

سرمست گوزون فتنه، لبیــن نشئـــه لـی باده           ایچدیــر منــه اول بـادنــی پیــــمانه سی منـدن

سن ناز ایلـه گول کی صدفین قــیمتی آرتسین                  گوزیاشی کیمی، اینجیسی دردانه سی مندن

هردم گـؤتـور اوزدن گوزه لیــم، افعـی لی زلفین         چک ظاهـره گنجینــه نی، ویـــرانه ســی منـدن

بازگردانی:

تو زلف هایت را بازکن شانه اش با من، زنجیر را نشانم بده دیوانه شدنش با من، تو می خواهی عاشقت را بسوزانی؛ اما من خودم مایل به سوختنم، تو شمع را نشانم بده پروانه شدنش با من، به اندازه زلف های تو مردمانی عاشق تواند، تو نیم نگاهی کن نوشتن افسانه عشقت با من، چشمان مستت فتنه در همه جا زده و لب هایت مانند شراب است، اول شراب را بنوشانم پیمانه اش با من، تو فقط ناز کن تا مثل گل قیمتت بالا رود؛ اشک چشم و ناز خریدنش بامن. علی آقا واحد