نیایش: علوم و فنون ادبی۲

◙ خداوندا، کیست که ساغر محبّت از دست تو نوش کرد و حلقه بندگی دیگری در گوش کرد؟

خدایا، کدامین کهکشان بر گرد تو گشت و واله و حیران تو نگشت؟

معشوقا، کدامین انسان، پیشانی عشق بر خاک ربوبیّت تو سایید و دل به دیگری سپرد؟

قلمرو زبانی: ساغر: جام؛ پیالۀ شراب‌خوری / نوش کرد: نوشید / نوش، گوش: جناس / همه پرسش ها انکاری / کهکشان: مجموعه‌ای شامل میلیون‌ها ستاره که به دور یک محور می‌چرخند؛ کوتاه شده «کاهکشان» / واله، حیران: سرگشته / ربوبیّت: پروردگاری / پیشانی عشق: اضافه اقترانی / قلمرو ادبی: نثر آهنگین و موزون / حلقه بندگی دیگری در گوش کردن: کنایه از فرمانبرداری / گشت، نگشت: تضاد / پیشانی ساییدن: کنایه از سجده کردن / دل سپردن: کنایه از فرمانبرداری / خاک ربوبیت: اضافه تشبیهی / خط دوم: واج آرایی «گ»

◙ ای آرزوی دل های آرزومندان؛ ای اشتیاق مشتاقان؛ ای امید امیدواران؛ ای عشق عاشقان؛ آتش عشقت را در خرمن وجودم بیفکن، سبزینۀ محبّتت را در برگ های به زردی گراییدۀ وجودم بدوان.

خدایا، به من نگاهی ده که جز روی تو نتواند دید و گوشی که جز صدای تو نتواند شنید.

قلمرو زبانی: آرزومند: مشتاق، دلبسته / سبزینه: هر گیاه سبز / قلمرو ادبی: آتش عشق: اضافه تشبیهی / خرمن وجود: اضافه تشبیهی / سبزینۀ محبّت: اضافه تشبیهی / برگ های … گراییدۀ وجودم…: تشبیه / برگ های به زردی گراییدۀ: کنایه از در حال پژمردگی و نابودی

امام سجّاد