ستایش: الهی

الهـی شعلۀ شوقم فزون سـاز        مرا آتش کــن و در عالـــم انداز
الهـی ذره‌ای آگـاهی ام بخـش        رهــم بنما و بر گمراهی ام بخش
ز دانش گــوهـر پاکم برافروز        چــراغ  چــشم ادراکـــم برافــروز
عطــا کن جــذبۀ شوق بلـندی        کـه نه دامــی به ره مـاند نه بندی
خردرا چاشنی بخش از کلامم        زبان‌را چرب وشیرین کن به کامم
دلم را چشــمۀ نور یقین سـاز        در این تاریکی ام باریک بین ساز